Turizm sezonu kapanıyor, oteller boşalıyor, sahiller sakinleşiyor. Yaz boyunca hareketlenen yollar, çarşılar ve işletmeler yavaş yavaş eski ritmine dönüyor. Peki, Milas şimdi ne yapacak? Kendi içine kapanıp bir sonraki yazı mı bekleyecek, yoksa önündeki ayları yeni bir heyecanın başlangıcına mı dönüştürecek?
Bence asıl mesele tam da burada başlıyor.
Çünkü turizm sezonunun kapanması, bir şehir için hayatın durması anlamına gelmemeli. Tam tersine, gelecek sezonun hazırlıkları için en değerli dönemlerden biri olmalı.
Milas, turizmin tam ortasında bulunan ama turizmden aldığı payı daha da artırabilecek bir kent. Yanı başımızda Bodrum var. Uluslararası havalimanımız var. Kıyılarımız, tarihi değerlerimiz, köklü kültürümüz, zeytinimiz, zeytinyağımız ve kendine özgü gastronomimiz var. Mylasa’dan Beçin’e, Euromos’tan Labraunda’ya, Bafa Gölü’nden İasos’a uzanan büyük bir potansiyelimiz var.
Peki, bütün bu değerleri yılın kaç ayında gerçek bir ekonomik fırsata dönüştürebiliyoruz?
Turist Milas’ın yanından geçiyorsa, neden Milas’a uğramasın?
Bu soruyu kendimize sormamız gerekiyor.
Milas’ın meselesi yalnızca daha fazla turist çekmek değil, gelen ziyaretçinin kentle bağ kurmasını sağlamak. Otellerle yerel esnafı, turizmle tarımı, tarihi mirasla yöresel üretimi birbirine bağlayan bir anlayış geliştirmek zorundayız.
Milas Salı Pazarı’nı, yöresel lezzetlerimizi, zeytinyağımızı, el sanatlarımızı ve tarihi güzergahlarımızı turizm programlarının bir parçası haline getirebiliriz. Bodrum’da konaklayan bir ziyaretçinin Milas’ta birkaç saat geçirmesini, alışveriş yapmasını, yöresel yemeklerimizi tatmasını ve tarihimizle tanışmasını sağlayabiliriz.
Bunlar kendiliğinden olmaz. Tanıtım, ulaşım, iş birliği ve iyi bir organizasyon gerekir.
Üstelik yalnızca yaz turizmine bağlı kalmak zorunda da değiliz. Kültür turizmi, gastronomi, doğa yürüyüşleri, kırsal yaşam ve zeytin hasadı deneyimleriyle daha geniş bir döneme yayılan turizm hareketliliği oluşturabiliriz. Bunun için mevsime uygun programlar, açık ve erişilebilir ziyaret noktaları, rehberlik hizmetleri ve işletmeler arasında ortak çalışma gerekir.
Muğla Büyükşehir Belediyesinin turizmi 12 aya yaymaya yönelik strateji çalışmaları da bu ihtiyacın önemini ortaya koyuyor. Milas da bu yaklaşımın yalnızca izleyicisi değil, kendi potansiyelini ortaya koyan güçlü bir parçası olmalı.
Elbette her şey turizmden ibaret değil. Sezon dışında işsiz kalan çalışanlarımızı, gelir kaybı yaşayan esnafımızı ve yıl boyunca ayakta kalmaya çalışan küçük işletmelerimizi de düşünmeliyiz. Turizm gelirinin daha geniş kesimlere yayılması, yerel üreticinin desteklenmesi ve gençlerimize yeni iş alanları açılması ortak hedefimiz olmalı.
Peki, kim ne yapmalı?
Yerel yönetimler somut projeler hazırlamalı. Turizm işletmeleriyle esnaf aynı masada buluşmalı. Ticaret ve meslek kuruluşları ortak tanıtım programları geliştirmeli. Kültürel mirasımız korunmalı, kırsal mahallelerimiz bu sürecin dışında bırakılmamalı. Atılan her adımın bütçesi, takvimi ve sonucu kamuoyuyla paylaşılmalı.
Çünkü güzel fikirler, uygulamaya dönüşmedikçe yalnızca temenni olarak kalır.
Şimdi önümüzde iki seçenek var: Ya sezon kapandı diye kepenklerin kapanmasını, hareketliliğin azalmasını ve yeni yazın gelmesini bekleyeceğiz ya da bu dönemi Milas’ın geleceğini hazırlamak için değerlendireceğiz.
Ben ikinci seçeneğin mümkün olduğuna inanıyorum.
Milas’ın ihtiyacı yalnızca yeni bir turizm sezonu değil, her sezon öncesinde kendini yenileyen bir şehir anlayışıdır.
Öyleyse soralım; Oteller boşalırken Milas’ın hayalleri de mi boşalacak? Yoksa gelecek yaz geldiğinde daha hazırlıklı, daha hareketli ve kendi değerlerini daha iyi değerlendiren bir kentle mi karşılaşacağız?
Karar da sorumluluk da hepimizin.
Çünkü sezonun bitmesi takvimle ilgilidir. Bir şehrin heyecanını kaybetmesi ise tercihlerimizle…
Milas, yeni sezonu bekleyen bir şehir mi olacak, yoksa yeni sezonu bugünden hazırlayan bir şehir mi?
Bence artık cevabı sözlerle değil, atacağımız adımlarla verme zamanı.
