Bir şehri yönetmek, yalnızca makam sahibi olmak mıdır, yoksa o şehirde yaşayan insanların hayatını değiştirebilmek mi?
Milas’ın sokaklarında yürüyen, üreticinin derdini dinleyen, esnafın hesabını yapan, gençlerin geleceğini düşünen herkesin bu soruya cevap araması gerekiyor.
Çünkü bir şehrin gerçek tablosu, protokol törenlerinde çekilen fotoğraflarla değil, vatandaşın gündelik hayatıyla ortaya çıkar.
Yol sorunu yaşayan mahalleli, su kesintileriyle uğraşan aile, emeğinin karşılığını almak isteyen üretici, iş arayan genç ve geleceğinden kaygı duyan esnaf aynı beklentide buluşuyor; İşleyen bir yönetim, adil bir düzen ve güven veren bir gelecek.
Milas’ın çevre yolu, trafik yükü, altyapı, su yönetimi, kırsal mahallelerin ihtiyaçları ve turizm potansiyeli üzerine konuşmak elbette önemlidir. Fakat konuşmakla çözmek arasında ciddi bir mesafe vardır. Her projenin bir önceliği, bütçesi, takvimi ve hesabı olmalıdır.
Vatandaş artık yalnızca ne yapılacağını değil, ne zaman yapılacağını da bilmek istiyor. Hangi sorun çözüldü? Hangisi neden bekliyor? Kamu kaynağı hangi önceliğe göre kullanıldı? Bu soruların cevapları açıkça verilmelidir.
Siyaset, sorunları birbirine karşı kullanma sanatı değildir. Bir belediyenin imkanlarını, bir hükümetin yatırımlarını veya farklı siyasi görüşleri tartışmak mümkündür. Ancak bu tartışmaların sonunda vatandaşın hayatında bir iyileşme yoksa siyaset kendi amacından uzaklaşmış demektir.
Milas’ın ihtiyacı, yalnızca bugünün sorunlarını çözmek değil, yarının fırsatlarını da hazırlamaktır. Tarımda katma değer, turizmde sürdürülebilirlik, gençler için nitelikli eğitim, üretici için güçlü pazarlar ve mahalleler arasında adil hizmet dağılımı bir bütün olarak ele alınmalıdır.
Bunun için partizanlıktan uzak, liyakati esas alan ve sonuçları kamuoyuyla paylaşan bir yönetim anlayışı gerekir.
Kim yönetirse yönetsin, vatandaşın hakkı aynıdır. Başarıyı sahiplenmek kadar başarısızlığı açıklamak da yöneticiliğin parçasıdır.
Milas kimsenin şahsi mülkü, hiçbir siyasi anlayışın değişmez kalesi değildir. Milas, burada yaşayanların ve gelecek kuşakların ortak emanetidir.
Asıl soru şudur; Milas’ta siyaset, makamları korumak için mi yapılıyor, yoksa Milaslıların hayatını iyileştirmek için mi?
Bu sorunun cevabını sloganlar değil, yapılan işler verecektir.
