Tarım veya ziraat, bitkisel ve hayvansal ürünlerin üretilmesi, bunların kalite ve verimlerinin yükseltilmesi, bu ürünlerin uygun koşullarda muhafazası, işlenip değerlendirilmesi ve pazarlanmasını ele alan bilim dalıdır.
Diğer bir ifade ile insan besini olabilecek ve ekonomik değeri olan her türlü bitkisel-Hayvansal ürünün bakım, besleme, yetiştirme, koruma ve mekanizasyon faaliyetlerinin tamamı ile durgun sularda veya özel alanlarda yapılan balıkçılık faaliyetlerinin tümüdür.
Tarım, iki temel üretim dalından oluşur. Bunlar bitkisel üretim ve hayvansal üretimdir. Bu iki temel tarım üretimi dalı ve hatta tanımları arasındaki tek ayrım, kullandıkları materyalin birinde bitki ötekinde ise hayvan materyali oluşudur.
Günümüzde ekonomiyi ve ülkelerin kendi içyapılarının getirdiği ekonomik modelleri iyi analiz etmek gerekir. Bu konuda tabii öncelik ülkemizdir. Ekonomiyi ve Türkiye’nin iç dinamiklerini başarıyla analiz edebilmek esas hedefimiz olmalıdır. Günümüzdeki ülkelerin milli ekonomik planlarını incelediğimizde önceliğin tarım olduğunu rahatlıkla görebiliriz.
Tarım iki farklı temel amaç için kullanılmaktadır. Bunlardan ilki, sadece ailesini besleyebilmek için üretim yapan insanlardan oluşan grup, ikincisi ise ticari amaçla tarım yapan insanlardan ve kurumlardan oluşan gruptur. Endüstriyel tarımda, amaç ticaret olduğundan para sahası geniştir ve gübreleme, tohumlama, bakım, sulama gibi olanaklar geniştir. Aynı şekilde endüstriyel tarımda geniş tarım alanları mevcuttur. 20. yüzyılda özellikle tarım kimyasındaki gelişmeler, üretimi katladığı gibi, insan gücü oranını da düşürmüştür. Ancak bu hem sağlıksız gıda üretimine hem de işsizliğe neden olmaktadır.
Tarımda görülen haşeratlara karşı kullanılan ilaçlar, bu haşeratların zararlarını büyük ölçüde engellese de, buna karşılık bu ilaçlar doğal dengeyi bozmakta ve çevreye zarar vermektedir. Tüm bu zararlara karşılık, tarımda kullanılan traktör gibi araçlar, üretimi artırmakta ve daha çok insan için besin olanağı sağlamaktadır.
Türkiye, geçmişten bugüne değin bir karşılaştırma yapıldığında önemli bir tarım ülkesi olmuştur. Dünya tarım topraklarından %0,8 pay alan Türkiye küresel üretimin %1,29’undan fazlasını üretmekte, değişen teknolojiyi hem etkilemekte hem de ondan etkilenmektedir.
Türkiye’nin 78 milyon hektar olan yüzölçümünün yaklaşık olarak üçte birini teşkil eden 24 milyon hektar alan ekilebilir tarım arazisi olup, bunun da ekonomik olarak sulanabilir miktarı 8,5 milyon hektar olarak belirlenmiştir. Ülkemizde halen, ekonomik olarak sulanabilecek 8,5 milyon hektar tarım alanının yaklaşık % 81,9’u sulanabilmektedir.
Tarımsal üretimde kullanılan ilaç, mazot, gübre, elektrik gibi mali unsurların dünya genelindeki fiyatları üzerinde seyretmesi, üreticinin zarar etmesine sebebiyet vermektedir. Böylece piyasada yapılan manipülasyonlar tarım sektörüne zarar vermektedir.
Maliyet artırıcı unsurların olumsuz etkisi nasıl indirgenebilir?
Tarımsal üretim için kullanılan mazotta Özel Tüketim Vergisi kaldırılmalı. Tarımsal üretimde yenilenebilir enerji kullanımı teşvik edilmeli ve tarımsal kuruluşların da teşvik vermeye daha verimli katılması sağlanmalı. Çiftçilere Verilen Eğitimin Yetersiz Oluşu nedeni ile eğitim olanaklarının sağlanması da tarım sıkıntılarımız arasındadır.
Teknoloji cağında yaşıyoruz. Günümüzde büyük atılımlar yapılıyor. Yeni teknolojiler, üretim sistemleri, pazarlama stratejileri konusunda üreticiler geri planda kalıyor. Bu bakımdan üretici bilinçlendirilmeli, genç nüfus tarıma özendirilmeli ve teşvik edilmelidir.
Bütün bunların yanı sıra yurdumuzda yapılmakta olan tarım sahamız çok büyük sıkıntılar içerisindedir. Öncelikle, çiftçilerimizin içerisinde bulunduğumuz ekonomik sıkıntılar neticesinde bankalardan almış oldukları kredilerin, ödemelerini yapamamalarıdır.
Petrol fiyatlarında ki büyük artış çiftçimizin en büyük dertlerinden biridir. Tarlasında kullandıkları makina ve ekipmanların yakıt ihtiyacının karşılanmadığı gibi, üretmiş oldukları ürünlerini, nakliye maliyetleri nedeni ile yok bahasına satmaları çiftçimizin zor günler yaşamasına neden olmaktadır. Diğer bir sıkıntı ise, tarlalarında ürünlerin toplanması için gerekli çalışanın, işçinin bulunmamasıdır.
Öncelikle, tarım da kullanılan makina ve ekipmanlarının yakıt giderlerinde devlet tarafından önemli bir şekilde indirim yapılmalıdır. Sulama için kullanılmakta olan elektrik enerjisi bedelsiz olmalıdır. Tarladaki mahsül devlet tarafından satın alınarak, tüketiciye devlet tarafından ulaştırılmalıdır. Her türlü vergi giderlerinde de büyük çapta indirim yapılmalıdır.
Bütün bunlar gerçekleştirildiğinde tarım sorunlarımız da büyük düzelmeler olacaktır.
