Çocuklar için sorumluluk, yaşlarına ve yeteneklerine uygun olarak, belirli görevler ve işler üstlenmelerini gerektiren bir davranıştır. Sorumluluk, çocukların kendilerine, ailelerine ve topluma karşı güven duygusu geliştirmelerine yardımcı olur ve aynı zamanda hayatları boyunca karşılaşacakları zorluklarla başa çıkmalarına yardımcı olan önemli bir beceridir.
Çocuklar için sorumluluk, ev işleri yapmak, ödevlerini yapmak, evcil hayvanlara bakmak gibi günlük görevleri yerine getirmekten başlayarak, yaşlarına uygun daha büyük sorumluluklar alarak gelişir. Örneğin, okulda proje liderliği yapmak, bir dernekte gönüllü çalışmak, bir arkadaşına yardım etmek, gibi.
Sorumluluk almak, çocukların kendilerine güven duymalarını sağlar ve onların bağımsızlıklarını arttırır. Sorumluluk almanın yanı sıra, ebeveynlerin ve ailelerin, çocuklarına nasıl doğru davranacaklarını öğretmeleri ve onları yargılamadan önce dinlemeleri de önemlidir. Ayrıca, çocukların hatalarını kabul etmelerine ve öğrenmelerine yardımcı olan açık bir iletişim ortamı sağlanmalıdır.
Sonuç olarak, çocuklar için sorumluluk, yaşlarına ve yeteneklerine uygun olarak belirli görevleri üstlenmelerini sağlayarak, hayatları boyunca başarıya ulaşmalarına yardımcı olan önemli bir davranıştır. Ebeveynler ve aileler, çocukların sorumluluk duygusunu geliştirmelerine yardımcı olmak için onlara fırsatlar yaratabilirler ve onları yönlendirerek özgüvenlerini arttırabilirler.
Sorumsuzluk ise, hiçbir şey için mecburiyet hissetmemektir. Bünyenizi rahatlatıp, bilimum sıkıntılardan uzaklaşmanızı sağlayan biricik ilgisizlik durumudur. Lakin sizden başka her insani rahatsız ettiği için gerçekleştirebilmek cidden çok zor olmaktadır. Çoğu insanın hayatında birkaç kez yapmış bulunduğu fakat yine hemen hemen çoğunun bir daha cesaret edip yapamadığı hadise, sorumsuzluğun sonudur.
İnsanın kendinden başkasının yapmasını istemediği yegane şey, sorumsuzluktur.
İşlediği hatalardan dolayı hukuki anlamda sorumlu tutulmama haline örnek olarak milletvekili sorumsuzluğu gelir. Bu duruma bir örnek olarak verilebilir. Hatta partiler arası sorumsuzluğun kaldırılması hususunda yapay kavgalar verilmesi de bizim meclisimize özgü komikliklerin en önemlisidir. Bu durumun dünya versiyonu ise usa başkanının kusurlu sorumsuzluğudur ki; ABD başkanları yalan bilgilerle bir ülkeye saldırsa, bu ülkede katliam yapsa,” demokrasi getiriyoruz” saçmalaması ile ülkeyi parça pinçik etse dahi sorumlu tutulamazlar.
Kendi mutluluğu için başkalarını mutsuzluğa itebilmektir sorumsuzluk. “etik mi peki senin bu yaptığın?” sorusuna “etik davranmak zorunda değilim ki” diyebilmektir sorumsuzluk. “aynı şey sana da yapılabilir” e; “benim başıma geldi zaten” diyebilmek ise kolaya kaçmak, abesle iştigal etmektir. Buna karşılık “e herkes böyle düşünürse tabi senin de başına gelir” dememek ise karşınızdakinin kısır döngü dehlizleri içerisinde kaybolduğunu anlamanızdan ileri gelir.
Herkesin kendi tercihlerini yaptığı bir toplumda, yapılan hareketler eninde sonunda bireyin hayatını o yada bu yönde etkileyecek, kaldırabilecek kadar genişseniz tutum sürdürülecektir. yok değilseniz, o zaman zaten yakın zaman içinde hatanızdan ders alıp bir daha tekrar etmemeye çalışacaksınızdır.
Sorumluluklarını yerine getiren insanlar çarkları döndüren insanlardır, onlar sistemi işler kılar, onlar hayatı kolaylaştırır, kazanırlar. İyilerdir, güzellerdir hatta belki de gereklidirler.
Herkesin sorumsuz olup, burnunun dikine gittiği bir dünya ilk okul çocuklarına yaşanılmaz ve tahrip edici bir cehennem olarak dikte edilmesine karşın kim bilir belki de istediğini yap dünyası oradan gösterildiği kadar korkunç değildir.
