Milas, son günlerde yaşanan şiddetli yağışlarla adeta bir savaş alanına dönmüş durumda. Şehir merkezinde ve özellikle çevre yolu güzergâhında ortaya çıkan görüntüler, vatandaşın sabrını taşıracak cinsten. Doğalgaz çalışmalarının henüz tamamlanmadan trafiğe açıldığı alanlarda çöken yollar, açılan çukurlar, su birikintileri ve tıkanan kanallar… Şehrin dört bir yanında üçüncü dünya kenti manzaraları.
Ancak bu manzarayı sadece “yerel yönetim” sorumluluğuna indirgemek, meselenin yalnızca bir yüzüne bakmak olur. Evet, kent merkezinde doğalgaz çalışmaları sonrası asfalt tamiratı gecikti, bazı bölgelerde kontrolsüz açılan hatlar yağmurla birleşince yollar göçtü. Ama unutmayalım: bu, geçici bir tablo. Asıl sorun, yıllardır süregelen altyapı eksikliği, plansız kentleşme ve “benim sorumluluk alanım değil” diyerek topu birbirine atan kurumlar zincirinde yatıyor.
Bugün herkesin hedefinde Milas Belediye Başkanı Fevzi Topuz var. Yağmur yağsa o suçlu, çukur olsa o suçlu, taşkın olsa yine o suçlu…
Ama sormak lazım:
Peki Karayolları nerede?
Çevre yolu, bu kentin kronik bir yarası değil mi?
Yıllardır “yatırım programında” denilen ama bir türlü yapılmayan düzenleme nerede?
Hani seçim dönemlerinde verilen o çevre yolu ve yol genişletme sözleri?
Yağmurla birlikte çevre yolunda oluşan göletleri, taşkınları hepimiz görüyoruz. 19 Mayıs ve 23 Nisan Bulvarı gibi kentin ana arterleri, Milas’a yakışmayan bir hale bürünmüş durumda. Oysa bu yolların çoğu Karayolları Genel Müdürlüğü’nün sorumluluk alanında.
Milas Belediyesi, sadece kendi yetki sahasında kalmaya mecbur bırakılmışken, vatandaşın gözünde tüm sorumluluk yine belediye başkanına yükleniyor.
“Vurun abalıya!” misali…
Oysa madalyonun bir de arka yüzü var.
Milas’ın bozuk yolları, eksik altyapısı, çevre yolundaki su baskınları, sadece yerel yönetimin değil, merkezi iktidarın ve temsilcilerinin de sorumluluğunda.
Milas’ın seçilmiş milletvekilleri, il başkanları, ilçe başkanları, meclis üyeleri bu konuda neden sessiz?
Yıllardır her seçim döneminde çevre yolu için verilen sözler neden hâlâ kâğıt üzerinde?
Milas artık bu çileyi hak etmiyor.
Bu şehir, her yağmurda göle dönen yollarla, her kazıda bozulup yeniden yamalanan asfaltlarla anılmamalı.
Kentin dokusuna yakışır, kalıcı ve planlı bir çözüm için herkesin elini taşın altına koyması gerekiyor.
Belediye, Karayolları, DSİ, MUSKİ, Doğalgaz firması, siyasi partiler…
Artık sorumluluğu top gibi birbirine atma devri bitmeli.
Bu kente gerçekten hizmet etmek isteyen herkes, lafla değil icraatla konuşmalı.
Milas, sorunların değil çözümlerin konuşulduğu bir şehir olmalı.
Çünkü bugün “vurun abalıya” diyerek yükü tek kişiye bindirmek kolay ama asıl cesaret, bu kentin sorunlarını birlikte sahiplenebilmekte.
