Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala
featured

Vatanını milletini çok seven bir liderin ölümünden sonra her yıl ölüm yılı gününde millette ona olan sevgisini göstermektedir. Ancak şunu anlamak gerekir ki Atatürk’ü sevmek onun gibi çalışmakla anlaşılır. Atatürk vatanı kurtardıktan sonra hızla ekonomik kalkınma savaşı başlatmıştır. Tarımı geliştirmek için traktör üstünde görülen, sanayileşmek için fabrikalar kuran, kendi uçağımızı kendi silahımızı üreten, hızla kalkınmanın yolunu açan fakat o ölünce uçak fabrikaları soba fabrikası olduğunu, tarımla uğraşanları hor görülmek suretiyle, aklı olanın keçi çobanı olmaz demekle, zeytini çalıyağı demek, şeftali ile kalkınma olmaz demekle, benim oyum çobanın oyuyla bir olmaz demekle, kendi malımıza kendi insanlarımıza hor gösterdiler.

Bu sebepten dolayı halkımızın en sağlıklı insanları Almanya’ya işçi olmaya muhtaç edilmiştir. Bu insanlar ülkemizde Atatürk’ün kalkınma hamlesi devam etseydi ülkemizi bundan 70 yıl önce zengin edecekti.

Bu saldırılar henüz bitmiş değildir. Yakın zamanımıza bakarsak kuş gribi var diye köylülerin elindeki tavuk ördek kaz ne kadar kanatlı varsa canlı canlı kireç çukurlarında katledildi. Bu bir çare değil katliamdır peki bazen domuz gribi olduğu söyleniyor da dağdaki domuzları yok edebiliyor muyuz bütün tarım ürünlerine zarar veriyorlar ülkemizde tarıma en çok zarar veren domuzlar ve sünü böceklere Akdeniz sineğidir. Bunlarla mücadele etmemiz gerekirdi.

Bizler zeytinyağında şişelemeye karşı değiliz. Fakat ülkemizin büyük bir coğrafyasında üretilen zeytin şişeye sığar mı ve şişeleyen fabrikacılar üreticiyi kurtaran fiyat veriyor mu dökme yağı satın alan ülkeler İtalya gibi üretici ülkeler bunlar kendi ismini taşıyan markalarla satıyorlarsa bunun suçlusu üreticiler değildir önceleri Kore’de savaşan atalarımızın itibarıyla Korelilerin bizden ya aldığı Çin’in ve bilmediğimiz birçok ülkenin gemilerle bizden zeytinyağı satıldığı ifade edilirdi bunlara ne oldu bilmiyoruz bildiğimiz tek bir durum varsa üreticinin nefesi kesiliyor üretici şişenin içinde hapsedilmek isteniyor nefesi kesilen üretici köyünü terk ediyor günümüzdeki araştırmalara göre tarımla uğraşan halkımız 50 yaş üzeri olduğu anlaşılmış olup 10 yıl sonra ne olacağını sayın halkımızın değerlendirmesini isterim.

10 Kasım 1938