Milas siyasetinde bugün görünen tablo, yarının siyasi dengelerini anlamak için yeterli olmayabilir. Çünkü bazen siyasetin en önemli değişimleri, en çok konuşulan yerlerde değil, sessizce büyüyen toplumsal arayışların içinde şekillenir.
Yeniden Refah Partisi’nin sessizliği, Bağımsız Türkiye Partisi’nin (BTP) sınırlı seçim desteği ve diğer siyasi oluşumların Milas’taki konumları bize önemli bir soruyu sorduruyor: Milas siyaseti yeni bir döneme mi hazırlanıyor, yoksa mevcut siyasi dengeler kendi içinde mi dönüp duruyor?
1994 ruhu yeniden doğabilir mi?
Yeniden Refah Partisi açısından 1994 yerel seçimleri önemli bir siyasi referans. O dönem Refah Partisi, İstanbul ve Ankara başta olmak üzere büyükşehirlerde elde ettiği başarıyla siyasetin yönünü değiştirmişti. Ancak o başarının arkasında yalnızca siyasi söylemler değil, güçlü teşkilat çalışması, vatandaşla kurulan doğrudan ilişki ve dönemin toplumsal beklentilerine verilen cevaplar vardı.
Milas’ta da benzer bir çıkışın mümkün olup olmadığını zaman gösterecek. Ancak geçmişin başarılarını hatırlatmak, bugünün sorunlarına çözüm üretmenin yerini tutmaz.
BTP açısından da tablo farklı değil. 31 Mart 2024 seçimlerinde Milas Belediye Meclisi seçimlerinde yaklaşık 365 oy, belediye başkan adayı ise 266 oy aldı. Bu sonuçlar partinin henüz güçlü bir yerel taban oluşturamadığını gösteriyor. Fakat siyasette bugünün küçük oy oranları, yarının siyasi iddiasını tek başına belirlemez.
Asıl mesele, bu partilerin seçimden seçime hatırlanan tabelalar olmaktan çıkıp vatandaşın gündelik hayatında karşılık bulabilmesidir.
Milas siyasetinde yeni aktörler ve değişen dengeler!
Milas siyasetini yalnızca YENİ PARTİ, CHP, AK Parti ve diğer köklü siyasi yapılar üzerinden okumak artık yeterli olmayabilir. Yeniden Refah Partisi, BTP, Anahtar Parti ve diğer siyasi oluşumlar kendi toplumsal karşılıklarını oluşturma arayışında.
Bunun yanında bağımsız hareket edebilecek siyasi figürler, yerel kanaat önderleri ve toplumda güven kazanmış isimler de önümüzdeki dönemde dengeleri etkileyebilir.
Çünkü seçmen artık yalnızca parti kimliğine bakmıyor. Adayın geçmişine, karakterine, liyakatine, ulaşılabilirliğine ve Milas için ortaya koyduğu projelere de bakıyor.
Bir siyasi figürün parti değiştirmesi, yeni bir parti kurması veya bağımsız olarak ortaya çıkması tek başına başarı getirmez. Ancak toplumda karşılığı olan, farklı kesimleri ortak hedeflerde buluşturabilen ve güven veren isimler mevcut siyasi dengeleri değiştirebilir.
Burada önemli olan kişisel hesaplar değil, Milas’ın geleceğine katkı sunabilecek bir siyasi anlayışın ortaya çıkmasıdır.
Milas’ın ihtiyacı yeni sloganlar değil, yeni bir siyaset anlayışı!
Milas’ın 132 mahallesinde tarımdan madenciliğe, çevreden ulaşıma, gençlerin istihdamından esnafın ekonomik sorunlarına kadar çözüm bekleyen pek çok mesele var.
Hangi parti olursa olsun, bu sorunlara yönelik ölçülebilir, uygulanabilir ve takip edilebilir projeler ortaya koymak zorunda.
Yeniden Refah Partisi de BTP de Anahtar Parti de AK Parti de CHP de diğer siyasi oluşumlar da kendilerine şu soruyu sormalı; Milaslı neden bize güvensin, neden bizi tercih etsin?
Bu sorunun cevabı genel merkez açıklamalarında, sosyal medya paylaşımlarında veya seçim dönemlerinde dağıtılan vaatlerde değil; mahallelerde, sokaklarda ve vatandaşın hayatına dokunan hizmetlerde aranmalı.
Siyasi boşluklar mutlaka dolar!
Milas’ta önümüzdeki dönemin siyasi tablosunu bugünden kesin olarak çizmek mümkün değil. Ancak bir gerçek var; Toplumda karşılığı olan yeni isimler, güçlü teşkilatlar ve farklı siyasi oluşumlar mevcut dengeleri etkileyebilir.
Bazen bir parti dip dalga oluşturur, bazen toplum yeni bir siyasi figürün etrafında birleşir. Bazen de yıllardır güçlü görünen yapılar, vatandaşın değişen beklentilerini okuyamadıkları için güç kaybeder.
Milas’ta asıl belirleyici olan, hangi partinin daha çok konuştuğu değil, kimin daha çok güven verdiği olacaktır.
Çünkü seçmen artık yalnızca kendisini temsil edecek bir siyasi parti değil, kendisini anlayacak, sorunlarını sahiplenecek ve geleceğe dair umut verecek bir yönetim anlayışı arıyor.
Milas’ın ihtiyacı siyasi tabelaların çoğalması değil, hizmet yarışının büyümesidir.
Ve unutulmamalıdır ki siyasette hiçbir güç sonsuza kadar garanti değildir. Son sözü her zaman vatandaş söyler.
