Bir şehre gelen her yönetici görevini yapar. Kimisi dosyalar arasında kaybolur, kimisi protokollerin sınırlarında kalır. Fakat çok az insan vardır ki, görev yaptığı şehrin hafızasına adını sadece bir makam sahibi olarak değil, o şehrin bir evladı gibi kazır. Milas için Mustafa Ünver Böke, işte bu isimlerden biri oldu.
Milas, tarihiyle büyük, insanıyla güçlü, beklentileri yüksek bir ilçedir. Bu topraklarda görev yapmak kadar insanların gönlünde yer edinmek de zordur. Çünkü Milas insanı samimiyeti de yapmacıklığı da kısa sürede fark eder. İşte bu yüzden yıllar içinde oluşan güven, makamın değil karakterin eseridir.
Mustafa Bey’in Milas’ta kurduğu en büyük bağ belki de buydu. O, devleti temsil ederken devleti ulaşılmaz bir makam olarak değil, vatandaşın yanında duran bir güven kapısı olarak göstermeye çalıştı. Resmiyetini korurken samimiyetini kaybetmedi. Mesafesini muhafaza ederken insanların gönlüne dokunmayı bildi.
Bugün Milas’ın hangi mahallesine giderseniz gidin, farklı siyasi görüşlerden, farklı mesleklerden, farklı yaşam biçimlerinden insanların ortak bir cümlede buluştuğunu görürsünüz;
“İyi bir insandı.”
Belki de bir kamu yöneticisi için alınabilecek en büyük takdir budur.
Görev süresi boyunca belediyelerden kamu kurumlarına, sivil toplum kuruluşlarından muhtarlara kadar herkesle uyum içinde çalışmaya gayret etti. Farklılıkları ayrışmanın değil, ortak aklın parçası olarak gördü. Çünkü iyi yönetimin kavga ederek değil, konuşarak mümkün olduğunu biliyordu.
Hiçbir kurum tek başına bir şehri büyütemez. Başarı; koordinasyonun, karşılıklı saygının ve ortak hedeflerin ürünüdür. Mustafa Bey’in en dikkat çeken yönlerinden biri de tam olarak buydu. İnsanları aynı masada buluşturabilen, sorunları büyütmeden çözmeye çalışan, devlet ciddiyetini korurken insani yönünü kaybetmeyen bir yönetim anlayışı sergiledi.
Elbette her dönemde eksikler olmuştur. Her sorunun çözüldüğünü söylemek doğru olmaz. Çünkü Milas’ın çözüm bekleyen birçok meselesi hâlâ önümüzde duruyor. Ancak insanlar çoğu zaman sadece yapılan hizmeti değil, o hizmet için gösterilen gayreti de hatırlar. Samimiyet, bazen en büyük eserlerden daha kalıcıdır.
Mustafa Bey’in sokakta yürürken vatandaşla kurduğu sıcak diyaloglar, esnafın hâlini hatırını sorması, köy ziyaretlerinde gösterdiği içten tavır, gençleri dinlemesi, yaşlılara verdiği değer ve çocuklara gösterdiği sevgi, onun makamdan önce insan olmayı tercih ettiğinin göstergesiydi.
İnsanlar devlet kapısından korkarak değil, güvenerek çıkmak ister. İşte bu güven duygusunu oluşturabilmek her yöneticiye nasip olmaz.
Milas’ta geçen yıllar boyunca o artık sadece Kaymakam Mustafa Ünver Böke değildi. Pek çok kişi için “bizden biri” olmuştu. Şehrin düğününde, cenazesinde, sevincinde, hüznünde görülen bir isimdi. Belki de bu yüzden bugün vedası konuşulurken görev değişikliğinden çok bir dostun ayrılığı hissediliyor.
Fakat aslında güzel insanlar hiçbir zaman tamamen gitmezler. Geride bıraktıkları güven, hatıra ve güzel izler yaşamaya devam eder. Makamlar değişir, isimler değişir, görevler değişir; fakat insanlara hissettirdiğiniz değer kolay kolay unutulmaz.
Bugün Milas, yeni bir döneme hazırlanırken geçmişe dönüp baktığında Mustafa Ünver Böke’yi sadece görev yapan bir mülki idare amiri olarak değil; adaletli duruşuyla, mütevazı kişiliğiyle, kurumlar arasında kurduğu yapıcı ilişkilerle ve halkla oluşturduğu güçlü bağ ile hatırlayacaktır.
Çünkü bazı insanlar bulundukları makamın gücüyle değil, karakterlerinin ağırlığıyla saygı görür.
Milas’ın hafızasında da Mustafa Bey’in yeri tam olarak burasıdır.
Kendisine bundan sonraki görev yerinde başarılar diliyoruz. Yeni görevinde de aynı adalet anlayışını, aynı tevazuyu ve aynı insan odaklı yönetim anlayışını sürdüreceğine olan inancımız tamdır.
Milas’tan ayrılıyor olabilir; ancak bu şehrin sokaklarında, köylerinde, kurumlarında ve en önemlisi insanların gönlünde bıraktığı iz uzun yıllar yaşamaya devam edecektir.
Çünkü bazı vedalar bir son değildir.
Bazı insanlar gittikleri şehirlerden ayrılırlar.
Bazıları ise gittikleri şehrin hafızasında yaşamaya devam ederler.
