Merhaba Milas Çizgi Gazetesi Teknik Alan Köşesi okurları, bugün sizlere köşemde, çok uzun yıllardan beri Muğla ve Milas futbolunun içerisinde bulunmuş biri olarak, bazı Milaslı futbolseverlerin bilmediği; Milas futboluna maddi ve manevi büyük katkılar sunmuş, birçoğu bugün hayatta olmayan, benim için çok değerli futbol insanlarından kısaca söz etmek istiyorum. Yaş olarak benden büyük ya da küçük olmaları fark etmeksizin, bu değerli isimleri siz değerli futbolseverlere tanıtmak istiyorum.
Milas’ta eskiden futbolu gerçekten çok seven, çok değerli yöneticiler vardı. Bizlerin zamanında insanlar maddi açıdan çok fakirdi ama gönülleri son derece zengindi. Bu nedenle, izin verirseniz o yılların değerli futbol adamlarını sizlerle paylaşmak istiyorum.
Gençlik yıllarımda Milas futbolunda, Muğla genelinde adından söz ettiren Sübyan Yılmaz isimli bir futbolcu ağabeyimiz vardı. Sübyan Yılmaz ağabeyin futbolunu izlemek için Milas’ta yapılan hazırlık maçlarına, Milas dışından ve Milas’ın köylerinden yüzlerce kişi gelirdi.
Rahmetli Sübyan Yılmaz ağabeyi, bir dönem İzmir Altay Kulübü’nde defans oynayan, aslen öz Milaslı olan Altaylı Koç Mustafa ağabeyimiz İzmir’e götürmek için ısrar etmişti. Ancak Sübyan Yılmaz ağabeyimiz, yaşlı olan annesini bırakmak istemediği için İzmir’e gitmemişti.
Ben o yıllarda rahmetli Çineli Haydar Çelik ile birlikte Milas Gençlik Spor takımında yedek sporculardık. Yine o dönemlerde, benim yaş grubumda futbol oynayan Mehmet Çelik isminde çok yetenekli bir arkadaşımız vardı. Köyden Milas’a hazırlık maçlarına gelip giderdi. İzmir takımlarından birine transfer olacağı sırada geçirdiği trafik kazası nedeniyle zorunlu olarak futbolu bırakmak zorunda kaldı.
Aklıma gelen ve çok sevdiğim bu iki arkadaşımın yanı sıra, o yıllarda futbola büyük sevgiyle bağlı olan ve Milas futboluna gece gündüz maddi ve manevi katkılar sunan merhum Mehmet Dayanç ağabeyim, Milas Zabıtası’nda görev yapan merhum Turan Moralı, geçtiğimiz yıllarda Hakk’ın rahmetine kavuşan terzi Sebahattin Uzun, Şaban Sulaki ve rahmetli Ömer Sezgin gibi ağabeylerimiz vardı.
Bu değerli insanlar; futbol ayakkabısı, eşofmanı olmayan sporcular için kendi maddi imkânlarıyla ve futbolu sevenlerin de katılımıyla, gerekli yerlerden izin alarak haftanın cuma günleri para toplarlardı. O yıllarda Milas’ta Milas Gençlik Spor’dan başka takım yoktu. Yukarıda adı geçen rahmetli ağabeylerimiz, daha sonra Milas Gücü Spor takımını kurdular.
O yıllarda şimdiki gibi kıskançlık asla yoktu. Yaşım gereği çok iyi hatırlıyorum; Milas’taki iki takım birbirleriyle kavga etmeden maç yapar, müsabaka bitiminde yöneticilerin verdiği paralarla her iki takım birlikte otururdu.
Ben o yıllarda Milas Gençlik Spor takımında futbol oynadım ve rahmetli Çineli Haydar arkadaşımla birlikte sahada mücadele ettik. Bizim zamanımızda para yoktu. Benim gibi birçok arkadaşımın futbol ayakkabısı bile yoktu. Bazı maçlara lastik ayakkabıyla çıkardık.
Bu güzel memlekette o yıllarda sevgi ve saygı vardı; eksik olan para değildi. Günümüzde hayat şartları çok zorlaştı ama yine de Allah’a şükürler olsun ki insanlar kimseye muhtaç olmadan yaşamlarını sürdürmeye çalışıyorlar.
Köşemde kısaca da olsa eski zamanlardan söz ettim. Günümüzde futbol takımlarında yeni ve yetenekli nesil sporcuları görmek, eski bir futbolcu olarak beni çok mutlu ediyor. Yeni, yeşil Milaslı futbolcularımızı çok iyi yerlerde görmek isterim.
Allah tüm insanlara sağlıklı ve huzurlu günler nasip etsin. Yeni yılda her şey herkesin istediği gibi olsun.
Herkese sevgi ve saygılarımı sunuyorum.
Allah hepimize sağlık versin.
