Anlatmak gerekiyor… Çünkü bazı toplumsal hastalıklarımız ne yazık ki kronikleşmiş durumda. Okumaktan, araştırmaktan ve sorgulamaktan uzaklaştıkça; hurafelerin, kirli yalanların ve popüler erozyonun tahribatına açık hale geliyoruz.
Ne kadar çok iyiyi, güzeli ve doğruyu anlatsak da ilgisiz bir toplum tablosuyla karşı karşıyayız. Güzelim şehrimizin gerçek ihtiyaçlarını dile getiriyor, sorunlara dikkat çekiyoruz ama bir türlü dikkatleri o yöne çekemiyoruz. Sürekli bir “yalan rüzgarı” içinde savrulan bir toplum olduk.
2025 yılı Milas için yolsuz, yoksul ve yorucu bir yıl mı olmalıydı? Merkezi yönetimin ilgisizliği bir yana, yerel yönetimin Milas’tan bihaber oluşu da ayrı bir sorun. İnsanların gerçek dertleri kimsenin umurunda değil. Oysa oy istemeye gelince iktidarıyla muhalefetiyle herkes bir anda “melek” kesiliyor.
Peki son 5 yılda Milas’a değer katan hangi proje hayata geçti? Hangi kronik sorun çözüldü? Dahası, neden bunlar Milaslı’nın gündeminde yeterince yer bulamıyor?
Anneler babalar, çocuklarını huzurla bir parka götürmek, güvenli bir mesire alanında ailece vakit geçirmek istemiyor mu? Bozuk yollar, plansız alanlar, yetersiz sosyal donatılar kime hizmet ediyor? Çocuklarımızın kaliteli eğitim aldığı, güvenli ve huzurlu bir şehirde büyümesini istemiyor muyuz?
En temel haklarımızın birilerince görmezden gelinmesine, kaynaklarımızın yanlış ellere aktarılmasına sessiz kalmak; sadece bugüne değil, torunlarımıza karşı da bir vebal değil midir?
Ben tüm Milaslıları bir an için Milas’ın dışına çıkıp, bu kadim şehre dışarıdan bakmaya davet ediyorum. İktidarıyla muhalefetiyle 2000’li yıllarda kalmış bir şehir görüntüsüne razı mıyız? Milas bunu hak etmiyor. Bu şehirden en az 25 yıl çalındı.
Artık Milas’a gerçekten hizmet edecek insanlara destek verme zamanı. Verelim ki bu şehir hak ettiği yere gelsin; çocuklarımızın, torunlarımızın yüzü gülsün.
Yoksa biz hep aynı kısır döngüde “geyik muhabbetleri” yapar, asıl meseleyi ıskalamaya devam ederiz.
Benim derdim, Milas’ı dünya arenasında hak ettiği yere taşımak… Milas’a ve Milaslıya yoldaş olmak, kardeş olmak, değer katmak. Bu şehir kıymeti bilinmezse, bir gün bizi en ağır kokusuyla kusar.
Hadi gelin, bir kez daha el ele, gönüle gönüle “gönül köprüsünde” buluşalım. Milas için, geleceğimiz için…
