- Sizi kısaca tanıyabilir miyiz?
23 Haziran 1954 yılında, Artvin’e bağlı Murgul’da doğdu. Çocukluk dönemi bu küçük maden kasabasında geçti. Eve alınan gazete ve dergilerdeki karikatürler ilgisini çekti. İlk, orta ve lise eğitimini çeşitli okullarda tamamlayıp, 1974 yılında Elazığ Maden Lisesinden mezun oldu.
1976 yılında Ankara Gazi Eğitim Fakültesi Resim-iş bölümüne girdi, bu okulu 1979 yılında bitirdi.1980-83 arası, İstanbul’da resim öğretmenliği yaptı. Bu görevden ayrılıp basın kuruluşlarında çalıştı. Sırasıyla İstanbul reklam, Koza Yayınları, Milliyet Yayınları, Gelişim yayınları ve Hürriyet-Atlas Dergilerinde çalıştı.
Çocuk dergilerinde hem çizer hem de yönetici olarak görev aldı.
Çocuk kitaplarını resimledi.1996 yılında Kültür Bakanlığı’nın açtığı çocuk kitapları yarışmasında KIRMIZI FİLİ GÖRDÜNÜZ MÜ? kitabıyla Birincilik ödülü,2007 yılında TUDEM yayınevinin düzenlediği resimli çocuk kitabı dalında BENİM MİNİK KIRMIZI BALIĞIM kitabıyla da mansiyon ödülü kazandı. 2003 yılında Atlas MOBİDİK Dergisini yönetti ve çizerliğini yaptı.Dergi bir yıl sonra yayınına son verince İstanbul’u bırakıp Fethiye’de bir köye yerleşti. Yaşamını ve çizgilerini buradan sürdürüyor.
Karikatür
Çocuk yaşlarda başlayan karikatür ilgisi, eve alınan gazete ve dergilerdeki karikatürleri takip ederek başladı. Çizgileri Çivi, Mikrop gibi o dönemin dergilerinde yayımlandı. Meslek ve sendika dergilerinde düzenli çizdi. 1982 yılında Cem Kenan Öngü, Fethi Develioğlu’yla birlikte Ankara Sanat Tiyatrosu’nda (Ankara) Karikatür sergisi açtı. Bu sergiler ve yarışmalar zaman içinde çoğaldı. Pek çok yurtiçi ve yurtdışındaki sergiye katıldı.1986 Yılında Kanada’da Montreal Karikatür Yarışmasında 4.oldu. Yurt içinde yapılan karikatür yarışmalarında Birincilik, Başarı özel ödüller kazandı. Karikatürcüler Derneği üyesi olan Ferit Avcı, çeşitli dönemlerde yönetim ve denetleme kurulu görevlerinde bulundu.
2. Sanatla ilk bağınız ne zaman ve nasıl kuruldu?
Ankara Gazi Lisesi birinci sınıfında resim öğretmenim Cemal Güvenç’in yönlendirmesi ve ilgilenmesi ile başladı. O zamana kadar resim benim hayatımın uzağından bile geçmemişti. Tek isteğim iyi bir futbolcu olmaktı. Ne yazık ki onu da başaramadım. Sonra Samsun 19 Mayıs Lisesinde ikinci sınıfta resim öğretmenim Rahmi Türker çalışmalarımın ve çizgimin başarılı olduğunu söyledi. Resme daha fazla ilgi duymaya başladım.
3. Bu alanda üretmeye sizi iten şey neydi? Bir kırılma anı veya ilham kaynağı var mıydı?
Derslerim hiç iyi değildi. Lise eğitimim altı yıl sürmüştü. Arkadaşlarım üniversiteyi bitirmek üzereydiler. Üniversite sınavına girmeden bir yıl mühendislik bürosunda çalışırken tesadüf bir gazetede karikatür yarışması haberini okuyunca katılmak istedim. Karikatür nasıl çizilir hangi malzemeler kullanılır hiç bilgim yoktu. Aydınger’e rapido kalemi ile çizip gönderdim.
Birincilik ve Karikatürcüler Derneği özel ödülünü kazanınca dünyalar benim oldu. Ankara sokaklarında dolaşırken herkes beni tanıyacak sanıyordum. Bu ödül benim yol haritamı belirledi.
4. Bugüne kadar ortaya koyduğunuz eserler içinde sizi en çok yansıtan neler oldu?
Tüm sanat yapıtları üretkenlik içerir. Durmadan yeni eserler ortaya konulur. Sanatçılar adeta birbirleriyle yarışır. Eserlerin kalıcılığını zaman belirler. Elli yıldır çiziyorum. Bir öğrenci gibi derslerimi ve çalışmalarımı aksatmadan sürdürmeye çalışıyorum. Geriye dönüp baktığımda ne kadar çizim yaptığıma şaşırıp kalıyorum. Karikatürün yanına çocuk kitapları ve illüstrasyon çizimleri eklendi.
5.Eserlerinizde Milas’tan, Ege’den, yöresel unsurlardan izler bulunuyor mu? ve Turhan Selçuk karikatür yarışması hakkında düşünceleriniz nelerdir?
Tam tarihini hatırlamıyorum. Uzun yıllar Milas Belediyesi bünyesinde hazırlanan MİLAS ÇOCUK Dergisinde çizmiştim. Dergi içinde Milas’ın kültürel, tarihsel yönlerini yansıtan çizimler yapmıştım. Dergi ne yazık ki yayınına son verdi. Turhan Selçuk karikatür evi açıldığında çok mutlu olmuştum. Milas halkı ve yerel yönetimi dünyanın en değerli sanatçıları arasında gösterilen bu büyük ustaya bir saygı duruşunda bulunmuştu. Turhan Selçuk adına her yıl yapılan Karikatür yarışması dünya çizerleri arasında ilgi görmüş rekor katılımla diğer yarışmaların önüne geçmişti. Bu yıl yarışmanın yapılmadığını öğrenince çok şaşırdım.
Bu tür yarışmaların devamlılığı çok önemlidir. Avrupa’da bir çok ülke yarışmalarda altmışlı, yetmişli yılları geride bırakmıştır. Bu yarışmaların çizerler üstünde çok özel bir yeri vardır.
6. Bugün sanatla uğraşmak sizce nasıl bir deneyim? İmkânlar, ilgi ve çevre açısından değerlendirir misiniz?
Uğraştığınız sanat sizi diğer sanatçılarla bir araya getirir. Karikatür çizdiğim dönemlerde ülkemizde bu sanatla uğraşanların hepsini tanıma fırsatı buldum. Ustaların deneyim ve eleştirileri sizi daha bilinçli yapar. Kullandıkları malzemeler, eserlerin sergilenme düzeni gibi bilmediğimiz alanlarda çok şey öğreniriz. İllüstrasyon ve çocuk yayınlarında çalıştığımda da bu konuda öncü olanları tanıma ve bilgi alışverişinde bulunma şansını yakaladım.
7. Sizce bir sanatçının toplumla ilişkisi nasıl olmalı?
Sanatçı toplumun bir parçasıdır. Yaşadıkları sevinci, hüznü, mutluluğu, acıyı, eserlerinin bir yerinde ortaya koyar. Sonuçta üretilen eserler toplumundur. Onların beğenisine sunulur.
8. Son olarak, şu anda üzerinde çalıştığınız yeni bir proje veya paylaşmak istediğiniz bir gelişme var mı?
Her gün çizmek dışında hazırladığım bir çocuk kitabı var. Çok uzun süre öyküsünü yazmak için uğraşmıştım. Sonunda içime sinen bir öykü oluştu. Şimdi onu resimlemeye çalışıyorum.
