Arıcılık, bal arısı kolonilerinin beslenmesi ve bakımı ile arı ürünleri elde edilerek zirai kazanç sağlanan meslektir. Bu işi yapanlara arıcı denir. Arıcılıkta en çok bal üretimi hedeflenir. Bunun yanında balmumu, polen, arı sütü, arı zehiri ve propolis gibi arı ürünleri de arıcılık ile elde edilebilir.
Arıcılık genellikle “arılık” denilen, coğrafi konumu ve ekolojisi bu işe uygun yerlerde yapılır. Eğer arı kolonileri bütün yıl aynı arılıkta tutularak bakımları yapılırsa buna “sabit arılıcılık” denir. Eğer arı kolonileri bal toplanma ayları olan yaz aylarında, daha çok çiçek bulunduran ve daha uygun ekolojiye sahip yayla gibi bölgelere taşınırsa buna da “seyyar arıcılık” denir.
Arıcılıkta dışarıdan besleme koloni için zorunluluk arzeden durumlarla sınırlandırılmalıdır. Şekerle yapılan aşırı beslemeler ve arının doğal yiyeceğinin (bal-polen) alınması, arının beslenmesini ve sağlığını bozduğu gibi elde edilen balın tadını da bozar ve kalitesiz bala dönüştürür. Arının kışlık beslenmesi arı mevcuduna ve mevsim özelliklerine (uzun kış yaşayan bölgelerde daha fazla) göre ayarlanır.
Arı için yapılan beslenme önerilerinde belirli oranlarda şeker (sakkaroz, pudra şekeri), tuz, limon, yumurta sarısı, soya unu, yağsız toz süt, bira mayası, sirke, limon tuzu, bal-polen yer alırken, antibiyotik kullanımı ise yasaktır.
Milas, Güneybatı Anadolu’nun denize açılan kapısında yolların kesiştiği son duraktır. Belki de yalnızca bu nedenle binlerce yıldan beri insanların ilgi duyduğu, kavimlerin gözünü diktiği bir belde olmuştur. Kuşkusuz tarih boyunca Güneybatı Anadolu’nun zeytin ve zeytinyağından keresteye, tütünden halıya, hayvandan bala çeşit çeşit ürünleri Milas üzerinden denize taşınmıştır. Türlü türlü ürünler antik çağlarda Passala olarak bilinen Güllük yakınlarındaki limandan Akdeniz kıyılarına sevk edilmiştir.
Günümüzde de bu süreç aynen işlemektedir. Şimdi kereste, canlı hayvan, deri, halı ihracatı yapılmıyor olsa da Çine ve Aydın havalisiyle Milas yöresinden çıkartılan zımpara taşı, alüminyum boksit, feldspat, mermer Güllük limanından ihraç edilmektedir. Gerçekten de Bafa Gölü’nden başlayıp güneye, Denizli, Tavas, Çine, Yatağan’dan gelip batıya, güneyindeki verimli ovalardan kuzeye uzanan üç yolun da buluştuğu yerdir Milas.
Ve Milas, bu üç yolun denize varmazdan önceki son durağı olmasının ötesinde zengin üretim gücüyle başlı başına bir çekim merkezidir.
Milas zengin üretim gücüyle, bu üretim gücünün üzerinde yükselen ticari potansiyeli ile üretim ve ticarete dayalı ekonomik canlılığıyla hep ilgi merkezi olagelmiştir.
Kavimlerin, devletlerin yanı sıra bireysel olarak yeni bir yaşam kurmak, daha iyi koşullarda yaşam sürmek, daha güvenli, daha barışçıl bir ortamda yaşamak isteyen küçük topluluklar veya bireyler de Milas’a göç etmişlerdir. Günümüzde de yine bu göç süreci devam etmektedir. Aldığı göçler Milas’ı hem nüfus olarak hem de şehrin yayılması olarak etkilemektedir. Ancak göçün yarattığı kentleşme, kültürel etkileşme, sosyal sorunlar olsa bile alınan göçler de bir şekilde Milas ekonomisine katkı olarak yansımaktadır.
Pek adı yaygınlaşmamış olsa da Milas köylerinin önemli bir geçim kaynağı arıcılık ve balcılıktır. Arıcılık ve balcılık Milas’ın 114 köyünün kimi zaman asıl, kimi zaman yan geçim kaynaklarından birisidir. Her ne kadar Türkiye genelinde Marmaris çam balının, Muğla balının adı bilinse de, Muğla ilinin en çok çam balı ve çiçek balı üretilen ilçesi Milas’tır.
MİTSO Yönetim Kurulu Başkanı Reşit Özer de Milas’ın Türkiye’nin arıcılık ve bal üretiminde en önemli ilçesi olduğunu belirterek “Milas, hem Muğla ilinde hem Türkiye genelinde en çok arı üreticisinin bulunduğu bir ilçedir” demiştir.
Milas arıcılık sektörü, Milas ilçemizin ve köylerimizin sağladığı ekonomik katkısı ve kalitesi ile önemli bir ürünümüzdür.
