Dünya üzerindeki birçok devletin kamu yönetimi sistemini etkileyen çok sayıda yönetim eksenli kavram mevcuttur. Bu kavramların ne anlam ifade ettiğini bilmeden kullanılmasının önüne geçmek ve kamu yönetimi açısından taşıdığı öneme dikkat çekmek gereklidir. Bu kapsamda, bürokrasi, oligarşi ve bürokratik oligarşi ele alınması gereken önemli kavramlardır.
Oligarşi, siyasal gücü elinde bulunduran, ayrıcalıklı ve çıkarcı bir grup anlamını taşımaktadır. Devletlerin bürokratik yapılarını tahakkümü altına alan kaçınılmaz bir son olarak öngörülmektedir. Oligarşinin bu boyutu, devlet yönetimlerini bürokratik oligarşi olgusu ile karşılaştırmıştır. Bürokratik oligarşi, devletlerin yönetim sistemlerini olumsuz yönde etkileyen bir tehdit olma özelliği taşımaktadır.
Türkiye, 1982 Anayasasıyla bürokratik vesayetin kökleşmesi neticesinde verimsiz ve ağır işleyen bir yapıya dönüşmüştür. Parlamenter sistemde toplumsal sorunların çözümünde bazı hususlarda tıkanıklıkların yaşanması ve koalisyon hükümetlerinin olumsuz etkileri yeni hükümet sistemi arayışına sebep olmuştur.
Bürokrasinin hantal yapısından kurtulup etkin ve verimli bir hale kavuşturulması arzusu parlamenter sisteme yönelik tartışmalara yol açmıştır. Bu tartışmaların akabinde 16 Nisan 2017 yılında Anayasada yapılan değişiklik ile 24 Haziran 2018’de gerçekleştirilen seçim sonucunda Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi yönetimine geçilmiştir.
Bu sistemle, yürütme yetkisi Cumhurbaşkanında toplanmış, böylece yönetimdeki çift başlılık ve bürokrasideki hantal yapı sona erdirilmek istenmiştir.
Cumhurbaşkanlığı siyasetin ve bürokrasinin merkezinde yeniden konumlandırılarak farklı bir sürece girilmiştir. Öte yandan, adaletsiz bir yönetim tek başına bir adam tarafından değil, bir klik içinde bir araya gelen birkaç kişi tarafından yürütülüyorsa, böyle bir duruma oligarşi veya azınlığın yönetimi denir.
Bütün bunlara karşı Türkiye devletinin yönetim şekli Laik Cumhuriyettir. Türkiye Cumhuriyeti, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, laik, demokratik, sosyal bir hukuk devletidir.
Bu kavramlar yürürlükteki Anayayasamızın değiştirilmez nitelikteki ilk iki maddesinde açık şekilde düzenlenmiştir. Anayasal düzenimiz, hukuk sistemimiz, toplumsal yapımız ve toplumsal tercihlerimiz yönünden şeriat taleplerinin bir geçerliliği yoktur.
Devletin rejimi ve Cumhuriyetin niteliklerini Türk Halkı içselleştirmiş ve yaşam biçimi olarak benimsemiştir… Ve böyle kalacaktır.
