“Bir Kültür Elçisinin Sessiz Mücadelesi”
2. BÖLÜM
Bugün Türkiye’de halk oyunları alanında yetişmiş onlarca usta, eğitmen ve koreograf varsa, bunların büyük bir bölümünün yolu bir şekilde Ahmet Şenol ile kesişmiş. O, yalnızca figür öğreten bir hoca değil; her oyunun ardındaki coğrafyayı, yaşam biçimini ve insan hikâyesini aktaran gerçek bir kültür öğretmenidir.
Türk toplumu için geçmiş, sadece hatırlanacak bir zaman dilimi değil. Geçmiş, Ahmet Şenol’a göre bugünü anlamanın anahtarıdır. Kültür ise bu geçmişin bugüne taşınmış hali. Ahmet Şenol’un bir odanın içine sığdırdığı Anadolu, aslında unutulmaya yüz tutmuş bir toplumsal belleğin yeniden görünür kılınma çabasıdır.
Boğaziçi Mahallesi’ndeki bu galeri, Şenol’un kişisel dünyasından çok daha fazlasını temsil ediyor. Burası, yerli ve yabancı, herkesin görmesini arzu ettiği; Anadolu kültürünün evrensel bir miras olduğuna inanılarak oluşturulmuş bir kültür alanı. Ahmet Şenol, bu zenginliğin kendisine ait olmaktan çıkmasını, toplumun ortak değeri haline gelmesini istiyor.
“Neden Milas’ta ya da Bodrum’da uygun bir yerde bu kültür objelerini sergi ya da müze haline getirmediniz?” sorusu, belki de en çok karşılaştığı sorulardan biri. Oysa bu sorunun ardında karşılıksız bırakılmış bir mücadele var. Şenol, bu amaçla hem Milas hem de Bodrum belediyelerinden yer talep etmiş, ancak bu talepler karşılık bulmamış. Bunun üzerine kendi evini, bugün herkesin ziyaret edebildiği bir kültür galerisine dönüştürmüş.
Ahmet Şenol’a göre kültür, tek başına taşınacak bir yük değildir. İster devlet eliyle ister yerel yönetimlerin desteğiyle, isterse toplumun sahiplenmesiyle… Yeter ki bu kültürel zenginlik bir kişinin omuzlarında kalmasın; ortak bir bilinçle geleceğe aktarılsın.
Kültür ihmal edildiğinde, kayboluşu sessiz olur. Bir gün bir oyunun figürü eksilir, bir türkünün sözü unutulur, bir motif anlamını yitirir. Sonra geriye, neyi kaybettiğini bile hatırlamayan bir toplum kalır. Bu yüzden Ahmet Şenol’un verdiği mücadele, geçmişi korumaktan çok; geleceği savunmaktır.
Bu galeriyi gezmek için bilete ihtiyaç yok. Kapısı herkese açık. Saatlerce ziyaretçilere objeleri tek tek anlatan Şenol, gününün büyük bölümünü “Gelen boş dönmesin diye” burada geçiriyor. Çünkü onun için kültür, paylaşıldıkça anlam kazanan bir medeniyet.
Galeride yalnızca Anadolu’nun motifleri değil; Ahmet Şenol’un kaleme aldığı, kültürel zenginliğimizi anlatan kitaplar da yer alıyor. Sessiz ama son derece güçlü bir kültür direnişini tabelalarla değil, vicdanla yaşatan Şenol, mücadelesini şu sözlerle özetliyor:
“Bugün bu ülkede Anadolu kültürü hâlâ ayaktaysa, bunun nedeni çoğu zaman benim gibi sessiz gönüllü insanların varlığıdır.”
Ahmet Şenol’un Boğaziçi’ndeki evi, aslında hepimize bir soru fısıldamaktadır:
Bu kültüre sahip çıkacak mıyız, yoksa onu yalnız mı bırakacağız?
