Milas küçük bir yer.
Herkes herkesi tanır.
Kim neyi hak etmeden aldı, kim hangi kapıdan girdi, kim hangi koltuğa nasıl oturdu…
Hepsi bilinir.
Sorun bilmemek değil.
Sorun, bilmeye alışmak.
Milas’ta haksızlık gizli değil açık yapılır.
Çünkü çokta ses çıkmayacağı bilinir.
Liyakat yerine yakınlık tercih edildiğinde, emeğin yerini torpil aldığında, hak eden kenarda bekletildiğinde herkes görür… ama çoğu susar.
“Boş ver” deriz.
“Bize ne” deriz.
“Zamanı değil” deriz.
Ama şunu unutuyoruz;
Zaman hep yanlışların lehine çalıştığında, bugün biri yanlış koltukta oturduğunda, yarın doğru ayakta kalmak zorunda kalır.
Bugün susanlar rahat edebilir, ama yarın çocuklarına anlatacak bir yüzleri kalmaz.
Milas’ta mesele siyaset değil.
Mesele taraf olmak da değil.
Mesele adam olmak.
Çünkü suskunluk burada sadece korkaklık değil, aynı zamanda ortaklıktır.
Ve artık bu şehirde şu soruyu sormanın zamanı geçti:
“Kim yaptı?”
Asıl soru şudur.!!
Kim sustu?
Şunu herkes bilsin;
Bu memlekette yanlışlar kadar, o yanlışlara alışanlar da tarihe yazılır.
Ve Milas, susanları da unutmaz.!! Unutmamalı da…
Zira içinde yaşadığımız evrene, doğaya olduğu gibi topluma karşıda sorumluluklarımız var ve bu sorumluluk bilincini yitirdiysek bunun mahcubiyeti bizim başımızı öne eğer. O sebeple sorumluluk bilinci ile Ahlaki ve etik bir duruş sergilemek boynumuzun borcudur.
Bu kadim ve çok kıymetli şehrimizi daha değerli hale getirebilmek ancak güçlü bir irade ve kıymetli bir utanma duygusu ile olur. Daha neşeli daha huzurlu ve daha yaşanabilir bir Milas için el ele hep birlikte…
