Gazze ve Filistin meselesi aslında 8-9 aydır hepimizin gündeminde gözlerimizin önünde cereyan eden bir mesele ve hepimiz bulunduğumuz noktadan bir bakış açısı geliştirmişiz.
Bu noktada yeterli bilgiye sahip olmadan, büyük resmi görüp farklı açılardan bakmadan bütüncül bir bakışı geliştiremeyiz. Ancak bütüncül bir bakış açısı geliştiremeden Filistin meselesini anlamak ya da anlatmak mümkün değildir.
Filistin’de olan durumu kimileri Filistinlerin zemin hazırladığı bir durum gibi görse de kimileri de İsrail’in hayalleri için bölgede devlet terörü uyguladığını düşünüyor. Olguların, eylemlerin elbet öncesi, şu anı ve sonrası vardır.
Gelin birde farklı bir pencereden çokta tarihsel sürecin tünellerinde kaybolmadan Filistin meselesini anlamaya çalışalım. Anlayalım ki nerede duracağımızı bilelim ve ona göre hareket edelim.
Öncelikle insanlık tarihi boyunca iyilikte, kötülükte, savaşta, barışta hep var oldu ve bundan sonrada insanlık var oldukça olmaya devam edecek.
Buradaki kritik soru biz bu alemde hangi tarafta yer almak istiyoruz. İyilikten yana mı kötülük yana mı duracağız?
Filistin konusunun bizim için neden önemli olduğu anlamak için öncelikle tarihimizi kültürümüzü ve dinimizi anlamamız gerekir.
Başta da söylediğim gibi tarihsel süreci bir kenara koymakla beraber Kudüs bizim inanç merkezlerimizden biridir.
Öncelikle işgal altındaki topraklar Türk İslam tarihi açısından da ayrı bir öneme sahiptir. Bunun yanı sıra Filistin topraklarındaki yaşananlar iki devletin askeri mücadelesi olmaktan çıkmış tek taraflı bir soykırıma dönüşmüştür.
Her şeyden önce insan olmanın bir gereği de zulme sessiz kalarak gizli ortalık etmemektir.
Sadece yüce dinimiz İslamiyet’te değil, hiçbir semavi dinde zulme sessiz kalmak yoktur.
Kaldı ki burada iki devletin birbiriyle bir mücadelesi söz konusu değildir.
Bu noktada bir tarafta arkasına batının ve tabi ki hamisi ABD’nin gücünü alan İsrail diğer tarafta ise elinde taş sopa ile mücadele sürdüren bir Filistin halkı söz konusu.
Filistin halkı tabirini özellikle kullanıyorum zira Hamas özelinde sanki bir terör örgütü gibi yansıtılması doğru bir yaklaşım değildir. Zira Hamas her yerde eylem peşinde koşan PYD, PKK gibi bir örgütlenme yapısına sahip değil, onlar düzenli bir ordusu olmayan bir milletin kendince ülkesini savunmaya uğraşan bir gurubu, başka bir ülkede eylem yapan ya da kendi halkına, askerine karşı eylem yapan bir çeteden söz etmiyoruz. Filistinli bir gurubun kendi vatanını savunmasından bahsediyoruz.
Yaptığı eylemlere terör eylemi diye bakanlara sormak isterim sizin de her gün kafanıza bombalar inse ve dünya sesinizi duymasa ne yapardınız hiç empati yaptınız mı? Aşırılık taşıyan eylemlere bakarken bunu da düşünmeniz lazım.
Hamas’ın her yaptığı eylem meşru olmamakla birlikte Filistin benzeri bir olayda biz ne yapardık diye düşünmek gerekir.
İsrail Devleti’ne gelince buradaki uygulamaları itibari ile bir terörden söz edecek isek dünyada en büyük terör yapılanması İsrail devletidir. Kendi halkı tarafından bile bugünlerde protesto edilen bu devlete artık insanım diyen kimsenin tahammülü kalmamıştır. Amerika’dan Avrupa’ya son günlerde özellikle Colombia Üniversitesi’nin öncülüğündeki protestolar ile ilk defa belki de dünya kamuoyunda Filistinlilerin sesleri duyuldu.
Özellikle sözüm ona ellerindeki imkanlara ve güce rağmen Filistin meselesinde gözlerini kapayan Arap ve İslam ülkeleriyle yada zalime sessiz kalan kendini de bir şekilde avutanlara cevap verecek durumda değiliz.
Peki ne yapmalıyız öncelikle çoktan yapmalıydık bir millet dünya üzerinden tamamen siliniyorken bu kadar geç kalmamalıydık ancak daha sadece ticareti kesmek gibi bir adım attık. Geçte olsa önemli bir adımdır. Teşekkür ederiz emeği geçenlere lakin yetmez. Elbette sahada diplomatik bir savaş vereceğiz. Ancak hastaneler bombalanıp çocuklar öldürülürken artık kelimeler kifayetsiz kalır, diplomasi yetersiz.
Acilen devletimizin Türkiye’deki ABD ve NATO üslerini kapatması gerekirken Filistin’e bizzat Kudüs’e üs kurması gerekir.
Şimdi içimizden birileri İsrail’le savaşmaya korkuyorsa o zaman hatırlatalım onlara bizim tarihimizde böyle savaşlar çoktur. Dünya susuyor diye bizde susacak mıyız? Devletimiz gereğini yapmalı gerekirse Netenyahu derdest edilip Türkiye’de yargılanmalı.
Hiç merak etmeyin ne İsrail’in nede hamilerinin bizimle sıcak savaşı göze alacak gücüde, aklıda yok. Zira o zihniyet sadece güçten anlar ve bırakın her şeyi tarihsel, inançsal süreci insan olarak artık bebeklerin ölmesine izin verecek bir halkın top yekun soykırımına göz yumacaksak orada insanlıktan söz edebilir miyiz?
Ve artık hiç zamanımız yok an itibari ile refah bölgesi ateş altında Ayşe tatile çıkmak için neyi bekliyor?
Belki uyuyanları uyandırmak için bir uyanık lazımsa o neden biz olmayalım?
Amerikalı gençlerin bile anladığı Avrupa’da bile insanların vicdanlarını sızlatan bu olaylara biz nasıl duyarsız kalabiliriz?
Öyle ya onlar ne Müslüman ne de Filistin halkının onların değer parametrelerinde bir önemi var, ama buna rağmen insanlık değerleri ön plana çıkıyorken, bizim gibi yüzyıllarca aynı coğrafyada beraber yaşamış inanç birliği olan ve zamanında omuz omuza da mücadele ettiğimiz bir millete yapılan soykırıma nasıl sessiz kalabiliriz.
Elbette hiçbir şey yapılmadı yapılmıyor demek haksızlık olur lakin sanki gelinen süreçte geç kaldık bazı hamleler için diyebilir miyiz?
Hatırlatma yapalım tam bu noktada 2018 sonlarında hani “Cennette ekmek var mı varsa oraya gidelim diyen”, “Cesedi Antalya kıyısına vuran aylan bebek”, ve “Ölünce sizi Allah’a şikayet edeceğim” diyen çocuklar vardı. Dünyanın 2019 sonrası sürecine bakın sanırım şikayetçi olmuşlar.
